نيك بهره‌ورى كنيد كه به تندى ابر مىگذرند ) . « 1 » بلاغى به پيروى از اين سخن نهايت استفاده را از اوقات خويش كرد . از اوان جوانى و آغاز تحصيلات به كار تأليف و تصنيف اشتغال ورزيد و در خلال تحصيلات و فراگيرى خود به نگارش پرداخت . اولين تأليف او دربارهء ابطال عول و تعصيب و آخرينش آلاء الرحمن بود . هنگام تحصيل در سامرا كتاب الهدى الى دين المصطفى را نگاشت و تا واپسين ايام زندگانى ، دست از تحقيق و نگارش برنداشت . آنچنانكه گويند : اواخر تفسير آلاء الرحمن را هنگام شدت مرض و در بستر مرگ بر شاگردان خويش تقرير كرد . در سن 54 سالگى براى افزودن معلومات و محفوظات خود ، با وجود آنكه در محضر اساطين عاليقدر حوزهء علميه نجف ، زانوى ادب به زمين زده و از فضلاى تلاميذ آنان محسوب مىشد ، به درس علّامهء بزرگ مرحوم ميرزاى شيرازى دوم ( د . 1338 ه . ق ) حاضر شد و از فيض وجودش بهره‌مند گرديد . « 2 » ج ) مراعات ادب در گفتار و نوشتار خداوند بزرگ مىفرمايد : « وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ » « 3 » ( با بهترين شيوه با مردم مجادله كن ) . در عمل به اين آيهء شريفه ، علّامهء بلاغى آنچنان عفت قلم و ادب گفتار را رعايت مىكرد كه باب منزلش مقصد تمامى حق‌جويان شده بود تا بدانجا كه نامه‌هاى فراوان از داخل و خارج عراق و حتى جهان غرب ، برايش ارسال مىشد و جواب مىطلبيدند ، و از همين طريق توانست عدهء بسيارى را به راه صواب رهنمون شود .

--> ( 1 ) . آمدى ، غرر الحكم ، ج 1 ، ص 132 . ( 2 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 323 . ( 3 ) . نحل ، آيهء 124 .